شايد خواننده هوشمند ، برخى از استدلالها و مطالب كتاب را مكرر يابد ؛ عذر ما پذيرفته است كه مترجم را امانت بايد ؛ امّا انگيزه علّامه دو چيز بوده است : نخست آنكه يك برهان مىتواند بحسب ضرورت در مواضع مختلف به كار آيد و چون هر ذهنى را با گونه‌اى از بيان الفت است ، گاه تكرار يك استدلال به عبارات گوناگون در اقناع ذهن كارگر مىافتد . دو ديگر اينكه ممكن است يك مطلب به دو اعتبار در دو باب جاى گيرد و اميد كه اين دقايق بر متأمل بصير پوشيده نماند . سپاس دو تن بر من فرض است و نخستين بيشتر ؛ به حضرت دوست دانشورم ، مهندس نزار وزان ، كه مرا در ترجمه بسيار يارى داد ، سپاسگزارم . دانش و شكيب او در تنگناها دستگير من بود ، خدايش جزاى خير دهد . دو ديگر ، شاعر فاضل ، استاد قيس عطار كه زكات علم را پرداخت و مرا وامدار خويش ساخت . اميد كه هر دو تن از دادار نيكى دهش پاس نيكى يابند . از مسئولان مكرّم مؤسسه پژوهش و مطالعات عاشورا تشكر مىكنم و پوزش مىخواهم كه چون حضرت يعقوب چشم جهان بينشان در آرزوى يوسف اين ترجمه سپيد شد و دريغ كه اين يوسف ، پيراهن و بشير و ديدارى نداشت - زيرا فرصت نداشت ! - تا ديده تار را روشن كند . ديگر چه مانده ؟ جز تقديم اين اثر به حضرت ولى اللَّه الاعظم ، سرّ خدا و سرّ اهل خدا ، جان محمد مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سيد اوصياء ، خير الورى و همسر زهرا ، شأن نزول هل اتى ، صاحب كأس و لوا ، غم‌زداى خاتم انبيا ، شير لشكرشكن ، لشكرى در يك تن ، كه جوانمردى و شمشير جز در او و به كف او نبود ؛ درب دانش و دنياى مهر كه ما را دربان و دنياپرست خويش ساخت ؛ امير مؤمنان ابو الحسن على مرتضى - درودى به فراخناى علم خدا بر او باد - عليرضا كهنسال